Wiersze

Nie do końca przemyślane
Z natury upozorowane
Delikatna i krucha
jak chińska filiżanka
ale przetrwać musi wszystko...
Czy ma wolną wolę..?
Czy musi, bo tak być musi
Czy musi, bo tak chce...?
Pytanie głupie i bezzasadne
Bo kto pierwszy rzuci kamień...?

Zabiegani w ciągu dnia
zbyt zajęci by wymienić spojrzenia
zbyt leniwi na czułe pocałunki
wieczorami zamiast gwiazd
oglądamy telewizję
w internecie szukamy miłości
by zaręczyć się sms-em
a po kilku miesiącach
rozstać się przez maila
Samotni
ale udający szczęśliwych
obłudnicy
z plastikowym uśmiechem na twarzy
wykształceni, samowystarczalni
zdobywcy i ... przegrani
Samodestrukcyjny, ale jakże inteligentny
gatunek ludzki...

Zimny, północny wiatr
Rozwiewa moje niepokorne włosy
Szum fal
pobudza żądną wolności wyobraźnię
Krzykliwe mewy
podążają do portu za małym statkiem
pełnym świeżo złowionych ryb
Ludzie leniwie snują się
po krętych uliczkach miasta
Jakby czas nie miał znaczenia
A w oddali ruiny Abby...
tysiące istnień na przestrzeni wieków
i tylko jedna historia
tworzona wciąż z dnia na dzień
Czerwono-pomarańczowe słońce
układa się do snu
w pierzynie morskich fal
Nadchodzi nowe Jutro
Uśmiecham się do siebie
oblizując słony smak na ustach...

Nad miastem
Wiszą pierzaste chmury
Spadają z nieba
Ciepłe krople deszczu
Nieświadome istnienia
I współistnienia
Spontanicznie odkrywają
Nieznany ląd...
Czy znikną niezauważone
Wchłonięte przez spragnioną Ziemię
Czy żywot zakończą w Morzu Nieprzewidywalności
Czy odnajdą się mimo praw fizyki...
A może wyparują
By spaść ze świadomością...
Tak identyczne, tak różne, tak piękne
Spontaniczne krople deszczu....

Dla Kota, Kotki
i przyszłych pokoleń
drapieżnych kociąt :)

Nie jest mnie
mniej niż więcej
jest mnie tyle
ile było w Planie...
niedostępna dla ślepych
otwarta dla niewidomych
z garstką marzeń w dłoni
i zapuchniętymi od ciemności oczami
patrzę prosto w słońce
wyglądam jutra...