Wiersze

Piękna i dumna
Zafascynowana pięknem
własnego ciała
Bezduszna, bezlitosna
lecz najwyższa
Samotna, otoczona tłumem
sztucznych wielbicieli
Ukryta za atrapą uśmiechu
uparcie dąży do swego celu
Jak Anioł nieświadomie zmierzający do piekła...

Minęło parę lat
Już dawno przestałam pisać wiersze
Oglądam dziś Wasze twarze
Zmęczone od młodzieńczych złudzeń
Cóż, jesteśmy starsi
Ale wcale nie mądrzejsi
Serca nas bolą od tych wszystkich ran
które mamy, bo inaczej nie umiemy
mamy dopiero po 20 lat
A znamy już życia i blaski i cienie...
pijemy wino i znów jesteśmy razem
Tak bardzo nam tego było trzeba
To chyba jedyne lekarstwo na tej ziemi
Bo jest mi dobrze z Wami...
I tutaj...
...I teraz


Moim Przyjaciołom...

Leo da Vinci
Przemawiasz do mnie
jego rękami
Leo da Vinci
Uszczęśliwiłeś mnie
marzeniami
Zamykam oczy
Myślę o nim
gdy całuję moje powieki
Trzymając mnie za rękę
"To nie ma sensu"
...Leo da Vinci
Potrafisz mnie zabić
słowami...

Żyję
Żyję codziennością
Żyję nienawiścią
Żyję miłością
Żyję dla Ciebie
Żyję dla siebie
Żyję dla świętego spokoju
Żyję bo muszę
Żyję bo nie potrafiłabym żyć
bez mojego Anioła
który codziennie daje mi nową dawkę szczęścia
w formie przelotnego pocałunku...

Dlaczego ciągle myślę o Tobie?
Dlaczego mam oczy pełne łez?
Dlaczego to Ty jesteś moim Aniołem?
Dlaczego wciąż kochasz ją, nie mnie?
Czy jeszcze kiedyś zobaczę słońce?
Czy poczuję ciepły, wiosenny deszcz?
Czy wreszcie spojrzysz w moją stronę?
I czy kiedyś pokochasz mnie?