Wiersze

Ukryta w obłokach marzeń
boję się spojrzeć w słońce
Uciekam w cień
i stamtąd obserwuję
jak ucieka czas
Pochylam się nad kartką
i próbuję uratować
wymykające się słowa
Pojedyncze wyrazy
które razem tworzą
nierealną całość
Zapisuję w pamięci
błękit twoich oczu
i tysiąc niewypowiedzianych słów
Notuję
promienie słońca
oświetlające twoją twarz
Zadaje głośno pytanie
odpowiada mi echo
przytula mnie cisza...

Uciekajcie
konie srebrnozłote
ociekające pocałunkami
Uciekajcie
noce gwiaździste
przesiąknięte pieszczotami
Uciekajcie
dni dobre
i te złe
Nie czekaliście na mnie
Poczekajcie!
Tylko zaplotę warkocze
To na nic
Słyszę jedynie
Stukot kopyt
oddalających się
naszych wspólnych chwil
I stało się
I nie wiem czy powinno się stać

Uwięziona wśród brudu
Codziennego życia
Wbrew woli oddana nienawiści
Uodporniona na samotność
Uzbrojona w obojętność
Ratuje mnie widok wschodzącego słońca
Ratuje mnie ciepły wiosenny deszcz
Ratuje mnie dziecięca naiwna nadzieja
Ratuje mnie każdy nowy wiersz...

To on mnie pierwszy wita co rano
I on ze mną zasypia
I czuwa nade mną całą noc
Bo jest moim Aniołem
On mnie pociesza
Dodając mi blasku
Jego kocie, zielone oczy
Patrzą na mnie dumnie
I domagają się o miłość
A ja go kocham
I nie potrafię mu ofiarować
Choćby odrobiny tej dziwnej miłości
Nie mogę go pogłaskać
Nie umiem go podrapać za uchem
I choć słyszę we śnie jego mruczenie
Nie potrafię mu podziękować
Za miłość
Za otuchę
Za nadzieję...

To wszystko już było.
Oaza nieistniejących wspomnień...
Zachód słońca
Jezioro
Piosenka „Orła cień”
Pomieszana z szumem pobliskich drzew
Blask pamiętnego ogniska
I dotyk jego dłoni
Moje łzy, jego spojrzenie
Wspólne pożegnanie...
Rozdział zamknięty.