Wiersze

Szalony świat
tragicznej komedii ludzkiej
Chemiczne ciała...
Woskowe twarze...
Sztuczny uśmiech
podbija nieco przytrute
już serca anorektyków
Wszechobecna tyrania
panoszy się dumnie
choć nieoficjalnie
Jak przez mgłę
widzę przestraszone oczy nowicjuszy
liczących jeszcze na swoją tożsamość
"Actum est"- myślę
gasząc kolejnego papierosa
i rozważając problem
przepływających asymilatów
przez łodygę gametofitu
rosnącego spokojnie mchu płonnika
na polu bitwy pod Cedynią...

Szukam Anioła
który ochroni mnie
przed miłością
Szukam Anioła
który pojawia się w mych snach
Znajduje
ciszę
nicość
przestraszone milczenie
A pustą drogą
przebiega kot...

Znów
powracam myślami
do dnia
w którym byłam ptakiem
Unoszę się w przestworzach
ponad przeciętnością
I wiem że chwila
będzie tylko chwilą
Ale czas
zdąży jeszcze stanąć w miejscu
jak zepsuty zegarek...

Gdy patrzę na Ciebie
Budzi się we mnie
Zaspane szczęście
Kiedy myślę o Tobie
Wraca nadzieja
Spóźnionej chwili
A kiedy tak pragnę
Twego pocałunku
Znikasz
Jak słońce za widnokręgiem
By po chwili
Pojawić się w swej pierwotnej postaci....

Kocham go i nienawidzę
Za skradzione serce
Niedotrzymane obietnice
Płonne nadzieje...
Uwielbiam i pogardzam
Za macarenę na Marszałkowskiej
Poszukiwanie końca świata
Walentynkowy widelec
Podziwiam i potępiam
Jego poezję
Pesymizm
Podejście do życia
Kocham go i ...kocham
Za to że istnieje...